Vandaag vieren we het feest van het Heilig Hart van Jezus. Misschien zag je ooit wel eens bij je (over)grootouders zo’n “ouderwets” Heilig-Hartbeeld met enkel Jezus’ hoofd en borst staan, waarbij Jezus met zijn vinger naar Zijn Hart wijst.  Door het menselijk hart van Jezus gedenkt men heel speciaal de oneindige liefde van Christus voor iedere mens.

Het feest zelf ontstond nadat de Heer aan de heilige Margaretha-Maria Alacoque in Paray-le-Monial (Frankrijk, 17e eeuw) verschenen was. Hij toonde haar zijn grote, grote liefde, maar ook hoe Hij zelf, Jezus, ernaar snakt dat wij Zijn liefde beantwoorden en dat wij Hem òòk liefhebben. Bovendien vroeg Hij dat er eerherstel gebracht zou worden voor de zonden van iedere mens afzonderlijk en dat we veel te communie zouden gaan. Het is Jezus zelf die Margaretha-Maria Alacoque vroeg dat de Kerk een apart feest zou instellen op de eerste vrijdag na het octaaf van Sacramentsdag (= in de week na Sacramentsdag, ongeveer 9 dagen later). In 1986 werd het voor het eerst gevierd; paus Pius IX verbreidde het over heel de Kerk.
Daarmee is de maand juni op bijzondere wijze toegewijd aan de verering van het goddelijk Hart. Nadat Jezus gestorven was, “doorstak één van de soldaten zijn zijde met een lans; terstond kwam er bloed en water uit”. Datzelfde zien we later terug op de ikoon “Jezus, ik vertrouw op U”, die op aanwijzingen van de heilige zuster Faustina gemaakt werd. Deze open wonde herinnert ons vandaag aan de oneindige liefde die Jezus voor ons koestert, want Hij gaf voor ons vrijwillig zelfs de laatste druppel van zijn kostbaar bloed.  En na Jezus’ hemelvaart blijft Hij ons oproepen om altijd zeer dicht bij zijn liefdevol Hart te leven. Als we constateren dat we zwak zijn en niet altijd even trouw, dan mogen we naar zijn Hart gaan, en daar zullen we vrede vinden.
Dat ons hart op het hart van Jezus mag gelijken!
Hart van de Heer vol liefd’ en kracht,
vervul ons met uw Heil’ge Geest,
opdat ons hart van liefde brandt
en steeds meer op het Uwe lijkt.